Ons Bakbeest

Zomervakantie en Ilse moet stage lopen gedurende deze periode. Waar gaan we heen? We mogen wel weg maar niet naar Noorwegen, Oostenrijk, Zwitserland en noem maar op. Groot Brittanië daar heeft Ilse niets mee, als we dan zonder haar weg gaan mogen we daar wel naar toe. Geeft niets want dat is wel een wens van mij om daar een keer naar toe te gaan.

We nemen de route over het water  van Hoek van Holland naar Harwich.

Op de boot is niet veel te doen. We vermaken ons door in het restaurant te zitten, en te genieten van het mooie uitzicht. Totdat Joran verschrikt roept “Oh dat was een grootte vis”. We kunnen hem gerust stellen dat dat het gebonk van de boot op de golven is. Nou volgens hem hebben wij verschillende aanvaringen met vissen gehad. Zo nu en dan gaan we naar buiten, even lekker uitwaaien. Op het zonnedek staat de wind verkeerd zodat je daar niet lang blijft. Voor de terugweg weten we al dat we een paar spelletjes mee moeten nemen om de tijd door te komen. Het is toch wel een eind varen. We waren even vergeten dat de Engelsen niet mee doen met de zomertijd. Dat betekent dat we nog een uur langer moeten varen. 

Na 6,5 uur varen mogen we van de boot af en moet je links rijden. Zo met z’n allen achter elkaar is dat goed te doen. Totdat je de eerste rotonde hebt. Je moet nadenken om die linksom te rijden, en dan volgen er nog een hele serie. We besluiten niet ver te rijden zodat we na 25 miles in Colchester een camping zoeken, die midden in een dorp ligt. Tanken zodat we de volgende dag lekker op kunnen schieten viel tegen. Pasjes werden stuk voor stuk niet geaccepteerd. Een goede les voor de rest van de vakantie, zorg dat je contant geld bij je hebt.

Met frisse zin storten we ons in het Engelse verkeer. We willen eerst naar Londen, en dan maken we daar de keus of we naar het zonnige zuiden gaan of dat we richting de bergen van Schotland gaan. Om 11 uur staan we op een camping aan de Noordkant van Londen. Vanaf de camping rijdt er een bus naar de underground. zodat we in anderhalve uur tijd in hartje Londen uitkomen.

We zijn al om 11 uur aangekomen op de camping in Londen. We willen de middag gebruiken om kennis te maken met Londen. Eerst maar ervaren hoe dat allemaal gaat in zo’n grote stad. Joran vond de metro eerst best wel spannend. Als de metro gaat rijden, maakt hij een hard geluid. Het klonk voor hem alsof de metro uitelkaar zou knallen. Gelukkig niet hoor.

En dan sta je daar midden in Londen. Even oriënteren, kijk eerst naar rechts en dan naar links als je oversteekt. We komen bij Harrods uit de undergrounden en zien hier gelijk de bekende Londense taxi’s. Portiers in hun bekende groene Harrods kleding, ja we zijn echt in Londen. We hebben onze ogen uitgekeken hoe groot Harrods is. Alle afdelingen zijn zo groot en doen zo luxe aan, het is alsof je in een film zit.

Om weer met beide benen op de grond te komen gaan we een stukje lopen en komen uit bij Hyde Park Corner.  Hier staat het Wellington Monument en Wellington Arch. Edgar was reuze benieuwd of bij de slapende soldaat er onder de mantel ook een hoofd zat. Kijk zelf maar!

Wie kent de naam Piccadilly circus niet. Natuurlijk willen wij dat met eigen ogen zien. Wij dachten dat het een groot plein zou zijn. Nee dus. Een rommelige kruising, een fontein, en rondom gigantische bilboards. Het is weer droog zodat we wandelend verder trekken door de stad, Langs het Waterloo plein met een monument en zijn eigen soort van lantaarnpalen.

We hebben even genoeg van al die monumenten en willen graag wat groen zien. St. James’s Park is inderdaad zeer groen. Via de Princess of Wales Memorial Walk komen we bij Buckingham Palace. We verwachten niet dat we de volgende morgen op tijd hier kunnen zijn om de wisseling van de wacht mee te maken. Nu kunnen we in de buurt van de hekken komen om het Paleis te zien. Helaas voor Joran kan hij niet net voor de wachters komen. Hij wilde zo graag gekke bekken trekken en dan zien of de wachters echt niet zouden reageren.

Door alle activiteiten bij het Paleis zijn we vergeten om een foto te maken van het hele paleis.

Het weer wordt steeds mooier, en we zijn nog steeds niet uitgekeken. Langs het St. James Park gaan we richting de Big Ben lopen. Binnen een kwartier slaat het weer volledig om. Het gaat hozen, we proberen tegen de muur bescherming te zoeken voor het water. Het regent door Hans zijn paraplu heen. Als we al doorweekt zijn lopen we toch maar een stukje verder. Binnen 50 meter is daar de underground. We besluiten om terug naar de camping te gaan op zoek naar droge kleren.