Medina Zuid

Om kwart voor vijf zijn we alweer wakker nog voor het omroepen. Toch zijn we niet vooruit te branden. We blijven in bed hangen en laten het ontwaken van de stad over aan andere mensen. Wij zitten om half acht al op het dakterras te wachten op het ontbijt. Elke dag krijgen we een ander ontbijt en hopen dat het vandaag meer in de smaak valt. Alles waarvan ik dacht dat ik het heerlijk zou vinden valt vies tegen. Wij houden gewoon niet van Marrokaanse chocolade yoghurt met vellen. Ook de crepes zijn niet onze smaak. Gelukkig zit er ook stokbrood bij en chocoladecake en dat smaakt erg goed. 


Nu het nog koel is gaan we via de snelste route naar het zuiden van de Medina. Al vrij snel merken we dat dit een heel ander deel is van de stad. Weinig toeristen, veel doorgaande wegen met veel verkeer en een hele andere sfeer. Geen vervelende verkopers die we om de meter van ons af moeten slaan. We voelen ons nu zelfs zo vrij om rustig in winkeltjes te kijken en slagen voor een souvenir. We bekijken een van de twaalf stadspoorten. De totale stadsmuur is 17 kilometer lang. Een rondje stadsmuur doe je dus niet even. Boven op de stadsmuur zitten allemaal ooievaars. We komen uit op een gezellig plein waar het barst van leuke restaurantjes, leuke winkeltjes en een prachtige moskee. Het is er gezellig druk met veel oude mannetjes die rusten op een van de vele bankjes in de schaduw. We lopen een winkeltje in en mama wordt omgetoverd tot Berbervrouw. Een sjaal wordt om haar hoofd gewikkeld. Het is een hilarisch gezicht. Achter de moskee zitten graftombes verscholen. Via een zeer smal steegje komen we in een oase van rust met mooie bomen en prachtige mozaïeken. Het is prachtig om even doorheen te lopen. Daarna ploffen we neer op een terras om te genieten van alles wat er op het plein gebeurd. Er komt zoveel voorbij dat we er een hele tijd doorbrengen. Veel karren met fruit, ezeltjes met karren, paarden met wagens. 

Bab Aanaou
Te koop
Mooie borden
Saaditombes
Saaditombes
Saaditombes
Saaditombes
Heerlijke koffietentje in Kasbah
Moskee Moulay El Yazid


We trekken onszelf uit de stoelen en gaan de wijk Kasbah verder ontdekken. Het is een stad in een stad met veel mooie poorten waar je heerlijk doorheen kunt struinen. Het is weer even zoeken welke kant we op moeten. Als we een herkenningspunt zien weten we dat we verkeerd zitten en de andere kant op moeten om bij het El Badi paleis uit te komen. Het is al bijna middag en de temperatuur is flink hoog in de zon. We doen ons best om zoveel mogelijk in de schaduw te lopen, maar dat lukt niet best. We worden elke keer ondersteboven gereden door scooters. We bezoeken het oude paleis wat niet veel meer is dan wat ruïnes. Helaas is er binnenkort een evenement en staat er een enorme stellage het zicht te blokkeren. We struinen wat rond en gaan daarna wat eten op plein el ferbhantiers. Het verkeer rondom het plein is enorm chaotisch en de sfeer op het plein verrassend gezellig. Iedereen probeert ons naar zijn restaurantjes te lokken. Op eenvoudige stoeltjes ploffen we neer en bestellen vlees spiesen. In combinatie met maïsbrood erg lekker. Voor het eerst drinken we mierzoete muntthee en die smaakt erg lekker. We krijgen zelfs nog een tweede kopje. We zijn moe van het vele wandelen en de warmte en lopen zo snel mogelijk terug naar het hotel. Al wordt onze weg regelmatig versperd door ezels. Mama schrikt zich een hoedje als er een pontificaal voor haar neus staat. 

Palais El Badii
Palais El Badii
Palais El Badii
Palais El Badii


Onze opgezette voeten koelen we af in het koude water van het dompelbadje in onze Riad. Even lekker rusten/slapen in een koele ruimte. Om half vier hebben we enorm veel zin in een ijsje. Genoeg ijssalons hier. We komen uit bij Princess en delen een heerlijke ijscoupe. Geen idee wat voor smaken het zijn. We hebben nog energie over en gaan eens (ver)dwalen door de soeks. Elke soek heeft een eigen thema. Als eerste belandden we op de afdeling mannenkleding. Heel handig, want niemand doet moeite om ons aan te spreken. We worden alleen nog iets meer aangestaard. We zijn al heel vaak langs een mannetje gelopen dat kokoskoekjes verkoopt voor 10 cent en kopen er nu een. Het zijn heerlijke kokoskoekjes!!!! Voor het eerst durf ik het aan om bij een kraampje met sandalen te kijken. Het is tevens de laatste keer. Ik word door twee mannen tegelijk geholpen. Die denken gelijk kassa te hebben. Er worden direct extra gaatjes in de riempjes gemaakt en ze vinden het fantastische sandalen. Dat ik daar anders over denk wordt niet gewaardeerd. Eén man ploft chagrijnig op zijn stoel. Hij heeft de beste kraam en wij vinden het niks. Snel door naar een andere soek. We hebben een nieuw talent ontwikkeld  om mensen te negeren, geen oogcontact te maken, langs en door ze heen te kijken. De enige manier om een beetje fatsoenlijk door de straten te struinen. We komen nu door hele andere sfeervolle straten dan gisteren en komen tot de ontdekking dat we het laatste stukje van de route van gisteren lopen. We vinden de soek met wolververs. We worden direct meegesleurd door een vriendelijke Marrokaan die vol enthousiasme vertelt over het proces van wol maken. Het is enorm interessant en laten ons meeslepen in zijn verhaal. Overal handen strengen wol te drogen. Een kleurrijk gezicht. Dan begint de modeshow en ik ben het model en heet vanaf nu Fatima. De sjaals worden om mij heen gedrapeerd als hoofddeksel, schouderbedekking, broek, jurk. Geen idee dat je er zoveel mee kan. We hebben de grootste lol en vinden allebei een mooie sjaal. Ik heb een hekel aan onderhandelen, maar blijf voet bij stuk houden. Ik wordt uitgemaakt voor Berbervrouw en pas mij dus blijkbaar goed aan. Dan word een andere vriend erbij gehaald en wordt het stokje overgedragen. We moeten hem volgen en vol trots laat hij zijn winkel met familie foto’s zien. We moeten nog verder mee door kleine steegjes waar we anders nooit zouden komen. We lopen langs kippen koppen die op straat liggen en schildpadjes in kooitjes. Nu moeten we een verhaal aanhoren over specerijen. Daar hebben we geen zin in en als de verkoper hoort dat we Nederlands zijn doet hij ook geen moeite meer. Kijken, kijken en niet kopen is bij hem ook bekend. Daar komen we makkelijk van af. 

Olijvenmarkt
Ilse tijdelijk Fatima
Wol hangt te drogen
verkoper op Djemaa el Fna

We eten op een dakterras

Geplaatst in 2019-3 Marrakech, 2019-3-3 Medina zuid | Een reactie plaatsen

Medina Noord

Gelukkig hebben we airco in onze kamer, want het bed is wel erg krap. Met deze hitte is wat ruimte wel prettig. We slapen redelijk goed en worden net voor de wekker wakker om zes uur. De eerste oproep tot gebed is net geweest. Maar wat blijkt? De wekker stond nog op Nederlandse tijd en het is dus nog maar vijf uur. Allememaggies dat is veel te vroeg. En de inwoners worden dan elke dag gewekt voor gebed? We blijven nog liggen tot zes uur en maken ons klaar om de stad te zien ontwaken. Het is nu nog fris buiten.Wat een verschil met gisteren. Er is geen mens op straat, alle winkels in de soek zijn gesloten. Overal wordt hard gewerkt om de straten schoon te boenen. Nu de deuren van de winkels gesloten zijn zie je pas hoe mooi sommigen zijn. Prachtige houten deuren met ijzeren deurkloppers.Op de veemarkt is het een enorm gekakel van kippen en kalkoenen. Elke vierkante centimeter van de kooien waarin ze vervoerd worden zijn benut. De winkeltjes zijn net mini boerderijen. Het is een geestig gezicht. Ze hebben hele lieve konijntjes, maar dit zijn vast geen huisdieren.

Aanvoer van kippen voor de dierenmarkt
Prachtige deur
Hang en sluit werk
De souk is nog niet geopend

Wat gisteren een druk plein was vol met eettentjes en slangenbezweerders is nu helemaal leeg. Het is altijd een bijzonder moment om de stad te zien ontwaken. Via het plein lopen we naar de grootste moskee van de stad. Over het plein rijden karretjes met ezels ervoor. We gaan echt terug in de tijd. Verderop staan paarden met “koetsen” om toeristen te vervoeren. Eén paard is omgevallen en komt niet meer overeind. We zijn geen dierenliefhebbers en zeker geen paarden mensen, maar dit zag er wel erg zielig uit. De moskee is prachtig en via de parken er omheen lopen we er een rondje omheen. In de parken liggen zwervers te slapen. Een zwerver loopt achter ons aan en doet wat vreemd. Mama heeft niks door als ik haar vraag of ze het ook gezien heeft. Deze man vond het nodig om zijn geslachtsdeel aan ons te showen. Als preuts meisje reageer ik verrassend rustig en doe alsof ik niks vreemds gezien heb. Ontwijk ik zo hard de wallen in Amsterdam. Krijg ik dit voor mijn neus. 

Na het vriendelijk zwaaien toch om geld vragen
Koutoubia Moskee
Koutoubia Moskee
Koutoubia Moskee
ontbijten in Riad Al Mamoune

We lopen terug naar het hotel om te ontbijten op het dakterras. We hebben best wel honger en verwachten veel van het Marrokaanse ontbijt. Is dat even een tegenvaller als het wordt voorgeschoteld. We krijgen pannenkoekjes die er uit zien als zwammen. Heel bijzonder. Mama is ze nu al spuugzat. We krijgen er hetzelfde brood bij als gisteravond. Zonder dipsausje een taaie kost. Het zijn platte ronde broden. Het vruchtensap is heerlijk en de koffie is pikzwart. Nog nooit heb ik zulke zwarte koffie gedronken. Het is daarna dan ook dringen geblazen om naar het toilet te gaan. We genieten nog even van de zon op het dakterras nu het nog koel is en bepalen wat we vandaag gaan doen. 

Om half tien gaan we het noordelijke gedeelte van de Medina (oude centrum) bewonderen. Het is net een openlucht museum. Smalle straatjes en steegjes vol met winkels en kraampjes. We worden door een oud mannetje meegenomen naar zijn winkel met tapijten. Met handen en voeten maakt hij duidelijk dat we mogen kijken hoe het gemaakt wordt. Allemaal handarbeid. Het is leuk om te zien, maar met handen en voeten lukt het niet om onze vragen duidelijk te maken. Verderop zijn mini slagerijen en vishandelaars. Super klein en alles wordt in de openlucht gehakt en bewaard. Koeientong, hele varkens alles komt voorbij. Om de zoveel meter is er weer een pleintje met elk een eigen thema. Groentemarkt, specerijenmarkt, tientallen karren met ezels. Hoe verder we naar het noorden lopen hoe minder toeristisch het wordt en het des te meer opvalt dat wij buitenlanders zijn. Iedereen bemoeit zich met ons en wil ons heel graag de weg wijzen. Dit doen ze allemaal om geld te verdienen. Het valt niet mee om een 12 jarig jongetje van ons af te slaan. Uiteindelijk vindt hij een nieuw (beter) slachtoffer. Bij Le Jardin ontsnappen we aan de hektiek van de stad. Onder de palmbomen genieten we van een vruchtensapje. De energie is op en we lopen richting de riad, maar gaan onderweg eerst lunchen. We genieten van Falafel met zicht op de drukke straten waar van alles voorbij komt. Hoe al het verkeer (scooters, fietsers,wandelaars en karren) langs elkaar heen gaat zonder ongelukken is verbazingwekkend. Hoeveel er op een vervoersmiddel past is minstens net zo bijzonder. 2 volwassen en 3 kinderen op 1 scooter is geen uitzondering. Kippen en konijnen zijn ook geliefd. Het is bloedheet geworden en we lopen gauw terug naar de riad om siësta te houden. Even afkoelen en slapen is wel nodig. Tegen vieren begint het weer te kriebelen om naar buiten te gaan. Op een rustig tempo trotseren we de hitte en ploffen neer bij Argana Café waar we mooi zicht hebben op Jemaa al Fna. Er wordt weer opgeroepen voor gebed en dat geluid is zo bijzonder. Het beste te omschrijven als een persoon die door een megafoon blert wat totaal onverstaanbaar is en het geluid van een snelweg. Dat laatste komt vast doordat je er 36 tegelijk hoort met 1 seconde vertraging. Ik kijk om mij heen of ik mensen in beweging zie komen om te gaan bidden, maar heb niks kunnen ontdekken. 

Café des Épices
Kruiden markt
Kruiden markt
Tapijten fabriek
Tapijten verkoper
Ezels zien we genoeg
Ingang Hammam
Vanaf Café Argana kijken we op de fruitkramen
Fruitstalletje op de Djemaa el Fna
Noten en gedroogd fruit

We gaan nog even terug naar de kamer om uit te rustten voordat we weer terug gaan naar hetzelfde restaurant voor het avondeten. Couscous smaakt hier totaal anders dan wij het ooit in Nederland hebben gehad. Het plein staat nu weer vol met kraampjes en het is verschrikkelijk druk. Genoeg te zien om ons zoet te houden, maar we zijn te moe. We maken een kort rondje over het plein en kijken vol verbazing naar de slangen. Dat valt op en er komt gelijk iemand aan met een slang. Daar zijn wij niet blij mee. Ondanks onze duidelijke nee komt hij steeds dichter bij met de slang. Wij zijn weg! Het is nog maar negen uur, maar wij duiken snel het bed in. 

Geplaatst in 2019-3 Marrakech, 2019-3-2 Medina Noord | Een reactie plaatsen

Marrakech – Eerste indruk

Met veel stress en flink door rijden komen we net op tijd aan op het station om onze trein te halen. Zo, dat was me de nodige portie stress alweer. We hebben even tijd nodig om bij te komen. In Utrecht geniet ik van een schommel die stroom opwekt. Om kwart voor twaalf zijn we al op het vliegveld. We gaan direct door de douane waar een lange rij staat. We hebben de tijd en zijn er vlot doorheen gekomen. We zoeken een plaatsje uit voor een kopje koffie en wachten op de gate informatie. Als we om één uur de informatieborden lezen staat er een slecht bericht. We hebben 1 uur vertraging. Ik laat mijn tas vallen en plof er op neer. Waarom hebben wij ook altijd pech met reizen. We zoeken onze troost in patat met saté. Erg lekker. Het wachten duurt lang. Als we eindelijk de gate door krijgen moeten we nog een keer door de douane. Met ons ook alle andere passagiers van het vliegtuig. Een behoorlijke opstopping. Er ontstaat ruzie en de marechaussee komt er aan te pas. We gaan nog lang niet weg, nog lange niet, nog lange niet. Om half drie zijn we er doorheen en sluiten aan in de rij voor de gate. Vanaf daar moeten we door de buitenlucht naar het vliegtuig toe, een hele wandeling. Om kwart over drie gaan we eindelijk de lucht in. De reden van onze vertraging is nogal een verhaal. De schoonmaakster heeft per ongeluk de nood glijbaan geopend. Dat is nogal een probleem. Het repareren kost heel veel tijd. Gelukkig was er nog een reserve toestel in Amsterdam en hebben ze laten over vliegen naar Eindhoven. Anders hadden we nog uren moeten wachten. Om zeven uur komen we aan in Marrakesh. Het is even wachten op de douane en dan op zoek naar onze taxi chauffeur. Er staan wel tientallen mannetje met bordjes. Het is even zoeken en dan kunnen we lekker naar het hotel. We komen direct in de chaos van de stad. We kijken onze ogen uit en de chauffeur geeft allerlei tips. Op het plein worden we afgezet en opgehaald door Asad. Het is knap warm en druk en het voelt als een hele wandeling waarbij we goed moeten opletten waar we lopen om de weg zelf terug te vinden. In het hotel krijgen we onder genot van muntthee en kokoskoek uitleg over het hotel en de stad. Daarna even bijkomen en omkleden op de kamer en snel eten. Het is al acht uur en in NL negen uur en we vergaan van de trek. Bij café de espices vinden we een plekje en genieten van een traditionele tajine met kip en gekarameliseerde peer en heerlijke vruchtensap. Over het plein maken we een rondje en ontdekken heerlijke specerijen en ontwijken de mannetjes van alle 100 eetkraampjes, we scoren vijg en dadel ijs. Smullen en dan snel door naar bed.

Riad Al Mamoune
Riad Al Mamoune
Riad Al Mamoune
Riad Al Mamoune
Riad Al Mamoune
Grauwe buulbuul
huisgors


Geplaatst in 2019-3 Marrakech, 2019-3-1 Eerste indruk Marrakech | Een reactie plaatsen