Parksville – Vancouver

Dag 27

Wat heb ik heerlijk geslapen. Daar was ik echt aan toe. Niet dat ik me heel wakker voel, maar ik heb wel de nodige uren slaap gehad. Om acht uur zitten we aan het ontbijt. Er zijn wafels, toast, yoghurt, fruit, reuze muffins. Genoeg lekkers, maar voedzaam is het niet echt. We rijden eerst naar de Save on Foods om verse broodjes te halen voor de lunch en rijden dan door naar de boardwalk aan zee in Parksville. Het is laag tij en we kunnen een stuk over het “strand” lopen. Normaal staat het water tot aan de boardwalk. We doen ons best om nog dieren te spotten, helaas. We zien een stuk blauwe lucht en toch regent het. We hopen zo dat de zon weer een keer gaat schijnen, het mooie weer is nog steeds ver te zoeken. Verder staat er niks op de planning en rijden we alvast door naar Duke Point van waar de veerboot vertrekt. We zijn er veel te vroeg. Om onze tijd te vullen gaan we koffie drinken. Bij het café krijgen we gratis heet water en gaan buiten ons kopje koffie maken met wat lekkers uit de supermarkt. We eten een Nanaimo Bar in Nanaimo. Het is een bodem met chocoalde en kokos. Een vulling van banketbakkersroom en bovenop een laag chocolade. Het is erg lekker.

We verheugen ons op de bootreis. Om kwart voor één vertrekt de boot. Als eerst gaan we naar boven naar het zonnedek. Deze boot is alleen iets anders dan de vorige. Deze boot heeft geen overdekte viewingdeck. Als de boot vertrekt waait het hier boven wel erg hard en hebben we het binnen vijf minuten wel erg koud.

Op de foto voel je de koude wind niet – Ferry van Duke Point Nanaimo naar Tsawwassen – Vancouver

We gaan snel naar binnen. Om nu dieren te zien gaat hem niet worden. Dat is een tegenvaller. Het is nu een saaie rit van A naar B. Ik ben moe en gebruik de tijd om mijn ogen dicht te doen en val toch even in slaap. Om drie uur komen we aan in Tsawassan. Het slechte weer hebben we achter gelaten op Vancouver Island. In drie kwartier rijden we naar het hotel in downtown Vancouver. We hebben een hele mooie, ruime kamer met zithoek. Het is zo mooi weer met een graad of 20 dat we snel buiten willen spelen.

Om half vijf gaan we naar buiten op zoek naar een souvenirwinkel. Alleen in Vancouver hebben we een echte souvenirwinkel gezien. Op de andere plek hebben ze hoog uit T-shirts en vesten. We vinden hier een hele grote winkel met heel veel keuze. Er is zoveel leuks te vinden dat ik niet weet wat ik moet kopen. Het is nog erg vroeg om te eten en te mooi weer om binnen te zitten. We zijn slechts een paar straten verwijderd van de haven en lopen daar naar toe.

4 weken geleden liepen we aan de overkant in het Stanley Park – Vancouver

We lopen tussen de wolkenkrabbers en kunnen ze nu een stuk beter zien dan vier weken geleden. We lopen verder langs de kade en zien een zeehondje. De watervliegtuigjes komen af en aan. Wat een lawaai apparaten.

Haven Vancouver
Vancouver

De skyline is ook vanaf hier goed te zien. Daarna lopen we naar Robson Street. We gaan eten bij hetzelfde restaurant als op dag twee van onze reis. Het is best een stukje wandelen, maar dan heb je ook wat. Het is weekend en erg druk op straat en bij de restaurantjes. Bij de Mexicaan er naast staat een hele wachtrij. Ik denk dat je wel een uur moet wachten voordat je een tafeltje krijgt. Wij kunnen gelijk aan tafel. Het is verrassend rustig en dat terwijl het eten heerlijk is en voor een klein prijsje. Na het eten begint het al donker te worden en zien we Vancouver bij avond. Alle lichtjes branden al. Wat lopen er veel zwervers op straat. Ze vallen je niet lastig en onveilig voelen we ons ook niet. Op de kamer vindt de grote reorganisatie plaats. Nog één nachtje slapen en dan begint de terugreis.

Vancouver
Vancouver

Dag 28

Vandaag staat een lange dag te wachten en daarom doen we ons best om uit te slapen. Dat lukt redelijk. Het ontbijt bij het hotel is inbegrepen en we krijgen een bord met eten voorgeschoteld. Eieren, spek, gebakken aardappels en toast. De eieren zijn nog zo rauw dat het eiwit over het ei heen glibbert, bah! Ik haal het er van af en mama laat de eieren nog een keer  bakken zodat ze goed gaar zijn. Gelukkig is het druk en zullen er zoveel eieren op een dag doorheen gaan dat ze vers genoeg zijn om niet ziek te worden van (eventueel) rauwe ei.

We vliegen pas om half vijf en hebben nog uren over voordat we naar het vliegveld vertrekken. Nog één keer gaan we de stad in. Helaas is het mooie weer al vertrokken en begint het net te regenen als we naar Granville Island willen wandelen. We schuilen voor de regen. Als het droog is lopen we nog een stukje over de brug richting het eiland om de skyline vanaf een andere kant te zien.

Granville Island – Vancouver
Vancouver
Vancouver

Het weer blijft slecht en we willen niet drijf nat worden als we nog 9 uur in het vliegtuig moeten zitten. We lopen terug naar het hotel en halen de paraplu op. Daarna lopen we de andere kant op naar Gastown om nog één keer de stoomklok te bekijken. Het is best een stuk wandelen en de stad is ook niet helemaal plat. We moeten nog flink doorlopen om ervoor te zorgen dat we om twaalf uur terug zijn op de kamer om uit te checken. Alle bagage staat in de auto. We lopen naar Blenz Coffee en vullen daar ons laatste uurtje in Vancouver.

Om 1 uur is het tijd om naar het vliegveld te rijden. Het is een rit van 10 kilometer, maar we doen er best lang over. Het is altijd druk met tig verkeerslichten die altijd op rood springen als je aan komt rijden. Om kwart voor twee zijn we dan op het vliegveld waar we als eerste de auto achter laten. Dit keer alles dubbel gecheckt en of we niks hebben achter gelaten. Op naar de incheckbalies waar we via een zuil kunnen inchecken en daarna onze bagage kunnen inleveren aan de balie. We eten nog wat yoghurt en gaan dan door de security. Het is gelukkig niet heel druk en zijn er relatief snel door heen gekomen. Het ontbijt is al verteerd dus halen we bij de Subway een broodje. Vliegen met een lege maag is toch niet zo heel fijn voor je lichaam. Voor we het door hebben is het al tijd om te boarden. Om half vijf vertrekken we. Het vliegtuig zit stampvol met 60+ Nederlanders uit de Noordelijke provincies. Deze mensen zijn alles behalve vriendelijk en denken alles te kunnen maken. Wij hebben mooie ruime zitplaatsen in het midden van de vliegtuig. Deze mensen denken het als een shortcut te kunnen gebruiken. Om de 5 minuten vraagt iemand ons om de benen in te trekken om te passeren. Daar zijn wij niet van gediend. Iedereen moet netjes om lopen, maar ze walsen er zo over heen. Ook met vriendelijke vragen is het probleem niet verholpen. We moeten onze plaatsen goed beschermen. Veel bagage in het pad en de benen omhoog tegen het muurtje. Dit hebben we nog nooit meegemaakt. Het is nog nooit in mij opgekomen om daar langs te gaan lopen. De vlucht verloopt verder goed met weinig turbulentie. Het lukt mij na 5 uur vliegen om mijn ogen dicht te doen en een paar uur te slapen. Dat vind ik het grote voordeel van ’s nachts vliegen. De tijd lijkt een stuk sneller te gaan. Om tien uur landen we in Amsterdam. Voor het eerst moeten we lang wachten bij de douane. De bagage hebben we al snel te pakken. Als eerste halen we verse broodjes bij de AH. Dat is zo lekker als je weer thuis komt. Het is nog even wachten op de trein. Om half twee zijn we weer in ons eigen huis. Nu nog een paar uur wachten voordat mijn man thuis komt

Geplaatst in 2019-4 Canada, 2019-4-x Parksville - Vancouver | Een reactie plaatsen

Ucluelet – Parksville

Dag 26

Na zo’n vermoeiende dag als gisteren en een hoop slecht weer op komst gaan we lekker uit slapen. We zitten op een prachtige plek dus wij blijven zo lang mogelijk in het appartement. Als ik wakker wordt en de gordijnen open is het zicht erg beperkt. Daar waar de beer gisteren liep kan ik nu amper zien. Ik word wel vrolijk wakker van een otter die voorbij zwemt. Eerst even met Jos skypen. We gaan uitgebreid ontbijten en koffie drinken. Ik plof neer op de stoel voor het raam en ga dieren spotten. De zeeleeuwen laten zich niet afschrikken door het slechte weer en zwemmen regelmatig voorbij. Om elf uur is het tijd om het appartement te verlaten. We rijden nog even richting de vlonder waar de zeeleeuwen zitten. Het is even iets droger en loop ik naar de steiger toe. Daar heb ik prachtig zicht op de dieren die een hoop lawaai aan het produceren zijn. Ze communiceren met andere zeeleeuwen iets verderop in de baai. We rijden naar Big Beach waar we nog even het strand op gaan. Voor een groot strand is het wel erg klein met veel rotsblokken. Het is een mooi strand. Vastleggen gaat hem niet worden. Mijn camera is er mee gestopt vanwege het slechte weer. Hopelijk knapt die straks weer op.

In Ucluelet maken we nog één stop bij Ancient Cedars waar we een kleine rondwandeling van een kilometer maken door een oud bos. We zijn weer twee stappen het bos in en zijn alweer onder de indruk. De bomen zijn zo verschrikkelijk groot. Voor ons gevoel zijn ze nog een slagje groter dan de andere bomen die we al gezien hebben. De bomen zijn kunstwerken en het is uiterst bijzonder hoe de bomen hier groeien. Op een omgevallen boom groeit zo een tak omhoog in een hoek van 90 graden. Op een stomp van een boom groeit ook weer een boom met daarop een hoop mos en allemaal varens. De takken lopen in de meest rare bochten. We lopen nog iets verder zodat we nog één keer de zee kunnen zien.

Ancient Cedars – Ucluelet
Ancient Cedars – Ucluelet
Ancient Cedars – Ucluelet
Ancient Cedars – Ucluelet
Ancient Cedars – Ucluelet

Voordat we naar Parksville rijden gaan we eerst nog naar een Thornton Creek Hatchery. Ze hebben hier een boardwalk gemaakt zodat je vanaf een veilige afstand beren kan bekijken. Er zwemt hier genoeg zalm waardoor het een zeer geliefde plek is om te vissen. Het staat goed met borden aangegeven en het laatste stuk is flink hobbelen. Het is een onverharde, smalle weg met een hoop stenen. Er komt verschrikkelijk veel verkeer aan. Met wat passen en meten lukt het om te passeren. We hebben geluk dat er nog een plaatsje vrij is op de kleine parkeerplaats. Dat het zo druk zou zijn wisten we niet. We dachten een verborgen parel gevonden te hebben. Er staan zelfs kraampjes met vrijwilligers die met veel liefde je meer willen vertellen over beren. Er zijn twee beren gespot vandaag dus eerst de boardwalk op. Er staat een groep mensen aan het eind de dringen bij het hek. Twee beren zijn aan het vissen. Al vrij snel kunnen wij ze ook zien. Ze staan op korte afstand van ons aan het eind van de rivier in de buurt van een waterval. Een mooiere setting bestaat er niet. Helaas is het licht wat beperkt en is het moeilijk te fotograferen. Hier willen we wel even op wachten. De beren lijken zich niet aan ons te storen en vissen rustig door. Ze maaien met hun poten in het water om een zalm te vangen. Balanceren over een boomstam heen, springen er af en klimmen er weer op. Het lijken zo echt knuffelbeertjes. Eén beer heeft een zeer goede vangst gedaan. Hij heeft een hele grote zalm gevangen en heeft moeite om de vis in bedwang te houden. Hij duikt het bos in om hem daar op te peuzelen. Dat we twee beren van zo dicht bij kunnen bekijken en toch op een veilige afstand is verschrikkelijk gaaf en zoveel mooier dan de excursies die we gemaakt hebben. Als we weg willen gaan komt er ook nog een derde beer aan. Dan blijven we nog even. Dat we nat worden van de regen maakt ons niet uit. Een uur lang hebben we genoten van de beren. Wat een mooie afsluiter van onze vakantie. De stand staat inmiddels op 10 beren. Allemaal zwarte beren. De grizzly heeft zich niet aan ons laten zien en dat zal ook niet meer gaan gebeuren. Op Vancouver Island leven alleen zwarte beren.

Thornton Creek Hatchery – Ucluelet

Nu volgt een lange reis naar Parksville. We eten wat broodjes in de auto. Het is te slecht weer om te picknicken. De reis door de bergen lijkt eindeloos. Met deze snelheid doe je uren over 80 kilometer. In een heel aantal bochten kunnen we niet harder dan 40 kilometer. Ook nu komen we weer langs wegwerkzaamheden. We moeten een kwartier wachten voordat we verder kunnen. De laatste kilometers lijken al helemaal niet op te schieten. Om half vier zijn we eindelijk in Port Alberni waar we bij Tim Hortons koffie gaan drinken met een donut. Het is er heel rustig en de medewerkers zijn niet vooruit te branden. We zijn moe en dringend toe aan koffie en het wachten duurt zo lang. De koffie heeft niet geholpen om wakker te worden. Ik val om en draag het stokje – om te rijden – aan iemand anders over. Het is nog drie kwartier rijden naar het hotel. Als we daar aankomen ga ik eerst op bed liggen. Het is al zes uur, maar ik moet echt even slapen. Ik kan niet meer. Na een kort dutje lopen we naar Tan’s Kitchen waar we aanschuiven bij het Chinees Buffet. Voor ieder wat wils. Mama en ik gebruiken onze kans om flink groente te eten. Heerlijk! Met volle maag lopen we terug naar het hotel waar we zo snel mogelijk gaan slapen. Volgens mij zijn we toe aan wat zonlicht.

Geplaatst in 2019-4 Canada, 2019-4-w Ucluelet - Parksville | Een reactie plaatsen

Tofino – Ucluelet

Dag 25

Als ik mijn gordijnen op doe is het uitzicht nogal grauw, grijs en regenachtig. Dat is erg jammer. Nog steeds zien we niet in wat voor mooie omgeving we verblijven. Om acht uur gaan we ontbijten in de kamer met wat broodjes, yoghurt en fruit zodat we om negen uur kunnen vertrekken. De reis naar Ucluelet is slechts een half uur, maar er is onderweg genoeg te beleven dat we er een hele dag mee zoet kunnen zijn. Tenminste, als het weer een beetje mee werkt. Als we bij Radar Hill aankomen hebben we geluk en is het even droog. We staan op het hoogste punt van het Pacific Rim National Park. Tussen de boomtoppen door hebben we uitzicht op de kust. Het valt ons mee wat we kunnen zien met het slechte weer. We wilden ook graag wandelen bij Schooner Cove, maar dat pad is helaas afgesloten. Ze zijn overal druk aan het werk rondom Tofino. Vanwege de vele regen was een deel van de weg overstroomt en afgesloten. Verderop zijn ze bomen aan het kappen. ’s Nachts is de weg afgesloten. Er is genoeg te doen om het op te knappen.

Nu we niet naar Schooner Cove kunnen gaan we even het strand op bij Long Beach. Zoals de naam al zegt is het een groot en lang strand. Ook nu hebben we het geluk dat het droog is en lekker over het strand kunnen wandelen. Bij de rotsen die we tegen komen gaan we nog op zoek naar leven. We zien een aantal anemonen.

Long Beach – Vancouver Island
Anemonen – Long Beach – Vancouver Island
Anemonen – Long Beach – Vancouver Island
Long Beach – Vancouver Island
Long Beach – Vancouver Island
Long Beach – Vancouver Island
Snel groeiende waterplanten – Vancouver Island

De volgende stop is bij Combers Beach. Dit strand is nog veel rustiger dan de andere stranden van het nationale park, omdat je er iets meer moeite voor moet doen om er te komen. In een halve kilometer loop je de berg af en kom je uit op het strand. We stappen het bos in en zijn nu al enthousiast over deze wandeling. Wat is dit weer een prachtig regenwoud. Met regen en nevel erbij is het helemaal top. We genieten van de wandeling en komen uit op een heel mooi strand waar allemaal aangespoelde boomstammen liggen. De nevel trekt voorbij. Met mijn verrekijker zie ik zeeleeuwen liggen op Sea Lion Rock. Op het strand liggen ook grote waterplanten die wel 200 meter lang kunnen worden en wel een meter per dag kunnen groeien. Ik vind het net een gigantische navelstreng lijken. Op het strand liggen genoeg dode krabben en vinden we een enorme schelp. Die gaat mee. De weg terug naar boven is pittig. Het is 17 graden en alle laagjes kleding gaan weer uit. Puf, puf, hijg, hijg. Wat is het warm en wat gaat het weer steil de bult op. Hoe makkelijk een wandeling ook is. Je ontkomt er niet aan om berg op en af te gaan met flinke percentages.

Combers Beach – Vancouver Island
Combers Beach – Vancouver Island
Combers Beach – Vancouver Island
Combers Beach – Vancouver Island

We rijden een klein stukje verder naar een ander regenwoud. Er zijn twee wandelroutes van een kilometer. Wij kiezen deel A. Dit zou het mooiste gedeelte zijn. Het bos is zo verschrikkelijk mooi. Ook nu is het droog en als het wel regent is het een mooie natuurlijke paraplu. Het wandelpad gaat over een boardwalk met veel trappetjes. Het is zo groen met veel varens en nog veel meer paddenstoelen. Het zijn zo veel soorten dat we al een boekje kunnen vullen met alles wat we gezien hebben. Bij dit wandelpad krijg ik een hoog Efteling gehaalte. Voor mijn gevoel zit ik in de droomvlucht. We gaan heel wat trapjes op en af waardoor je het woud vanaf boven ziet en zo de diepte in kijkt. Het is onbeschrijfelijk mooi en niet vast te leggen op foto’s. Een regenwoud moet je zelf ervaren en beleven. De geur van nat bos is ook heerlijk, Nee, het is niet te vergelijken met natte hond. Er zijn ook genoeg kleine vogeltjes die in dit mooie bos wonen. Deze wandeling is echt een aanrader.

Rainforest Trail A – Vancouver Island
Rainforest Trail A – Vancouver Island
Rainforest Trail A – Vancouver Island
Rainforest Trail A – Vancouver Island
Rainforest Trail A – Vancouver Island
Rainforest Trail A – Vancouver Island

De benen zijn inmiddels wel moe van alle hoogteverschillen. Onze laatste stop onderweg naar Ucluelet is het Kwisitis Visitor Centre. We hebben zoveel geluk dat zelfs de zon heel even door breekt. Als er zoveel regen valt in een paar dagen en de voorspellingen net zo slecht zijn dan ben je al heel snel tevreden en heel gelukkig als het droog is.

Bij het bezoekerscentrum ontmoeten we een enthousiaste ranger. Hij vertelt ons honderd uit over het klimaat. Het weer dat we gisteren hadden is niet normaal voor deze tijd van het jaar. Dat het de hele dag zo hard regent hoort meer thuis in de maand november. We hadden eigenlijk heel erg veel pech om zo’n slechte dag te treffen. De temperatuur is wel goed voor de tijd van het jaar. In de zomer is 17 graden een prima temperatuur. De man kent het hele geschiedenis boek over het weer uit zijn hoofd en vertelt ons allemaal leuke feiten over natte maanden, jaren en de gevolgen daarvan voor de natuur. Een stuk wijzer verlaten we het bezoekerscentrum.

Kwisitis Visitor Centre – Vancouver Island

Het is al half twee en we zijn wel weer hongerig. We rijden naar de supermarkt in Ucluelet om lekkere broodjes te halen. Keuze genoeg. We rijden naar Water’s Edge Shoreside Suites waar we overnachten en hopen dat onze kamer vrij is. Helaas moeten we nog een paar uur wachten voordat we het appartement in kunnen. Bij de receptie staat een picknicktafel waar we onze lunch op eten. Als het net begint te regenen krijgen we te horen dat we de sleutel al mee kunnen krijgen. Komt dat goed uit. Het is een prachtig appartement op de eerste verdieping met zicht op de zee (binnenwater). We hebben gehoord dat we van alles kunnen spotten vanaf het appartement. Als eerste loop ik dan ook naar het balkon en wat zwemt daar? Otters! Een groep van vijf zwemt voor ons appartement langs. Ze spelen in het water. Ze vangen grote vissen en werken ze in korte tijd naar binnen. We vinden het nu al top hier.

Dit is de mooiste locatie van de hele reis. We zetten de stoelen voor de ramen neer en genieten van het uitzicht onder het genot van een bakje koffie. De hele ochtend hebben we het droog gehouden en het komt nu met bakken uit de lucht. Wat een geluk hebben wij gehad. Toch lukt het mij moeilijk om stil te blijven zitten. Ik wil buiten spelen, want we horen het geluid van zeeleeuwen. Ze moeten net om de hoek zitten. Mama en ik trekken de schoenen weer aan en gaan met paraplu naar buiten op zoek naar de zeeleeuwen. We hebben ze gevonden. Ze zitten nog behoorlijk ver weg op een vlonder in het water. Het is een hele groep. Eén zeeleeuw zwemt voor onze neus voorbij. Wat is dit gaaf! We gaan terug naar het appartement en willen weer verder buiten spelen.

Wild Pacific Trail – Ucluelet

Om half vijf gaan we naar de receptie om regenkleding te lenen. Wat een goede service is dat. Je hebt het hier blijkbaar zo vaak nodig dat ze dit aanbieden. Edgar en Joran vinden het te nat om naar buiten te gaan. Als drie musketiers stappen we de auto in op weg naar de Pacific Rim Trail bij de vuurtoren. De parkeerplaats is bijna leeg. Er zijn niet veel mensen die het aan durven om met dit weer naar buiten te gaan. Wij hebben het niet koud met onze goede kleding aan.  We wandelen door het bos van uitzichtpunt naar uitzichtpunt. Om de zoveel meter staat er een bankje. Het weer is er niet naar om lekker te gaan zitten. Als we bij elk bankje zouden gaan zitten zijn we over 3 dagen nog niet klaar. Alle uitzichtpunten zijn erg mooi gemaakt met voornamelijk natuurlijke materialen. De boomstammen hebben hier zulke aparte vormen dat ze prima gebruikt kunnen worden als leuning. De kust is ruig en de zee slaat hard tegen de rotsen aan en dat terwijl het niet eens hard waait. In de zee drijven boeien met bellen er in. Als de golven er tegen aan klotsen begint het ding geluid te maken. Als je het eenmaal ontdekt hebt hoor je het de hele tijd.

Wild Pacific Trail – Ucluelet
Wild Pacific Trail – Ucluelet
Wild Pacific Trail – Ucluelet
Wild Pacific Trail – Ucluelet
Wild Pacific Trail – Ucluelet

Na 2,5 kilometer zijn we terug bij de parkeerplaats. We rijden door naar het aquarium waar we bij de steigers willen kijken of er nog wat zeesterren te zien zijn. Er zijn een aantal zichtbaar. Als ik mij omdraai kijk ik in de ogen van drie hertjes. Ze lopen langs de waterkant. Ik haal snel mama op en we lopen naar een andere plek toe om ze beter te bekijken. De dieren houden ons goed in de gaten. Via de trap lopen ze omhoog en staan op hetzelfde niveau als ons. Ze kijken welke kant ze op gaan en lopen nog een trapje hoger het dorp in. Daar wandelen ze dan gezellig rond.

Hertjes in Ucluelet

Op de terugweg zien we nog twee hertjes. In het appartement pak ik eerst mijn verrekijker om beren te spotten. Bij laagtij gaan ze naar de waterkant om voedsel te zoeken. Nu maak ik dus extra kans. Ik struin de hele kust af en zie een zwart bolletje. Zie ik dit echt goed? Beweegt het? Ja, het is echt een beer. Hoe ontzettend tof is het dat we zoveel dieren zien vanuit de luie stoel. Het eten wacht nog wel even. Eerst nemen we goed de tijd om de beer te bekijken. Daarna warmen we een kant en klare maaltijd op en als toetje een heerlijk ijsje. We zijn verschrikkelijk moe. Bijna 10 kilometer hebben we gewandeld en circa 65 verdiepingen geklommen.

Geplaatst in 2019-4 Canada, 2019-4-v Tofino - Ucluelet | Een reactie plaatsen