Gambia

Zaterdag:

We overnacht bij v.d. Valk, want morgen gaan we al om 7 uur vliegen. Ik heb voor het eerst bij v.d. Valk slecht geslapen. De eerste keer was ik al om half 10 wakker uit een nachtmerrie. Vanaf half 3 was het slapen op. De wekkers gingen om de 5 minuten dus op tijd wakker worden lukte wel.
Half 5 waren we onderweg naar Schiphol. Bagage waren we zo kwijt. Op naar de AH voor lekkere broodjes. Sta je met tig man te wachten totdat de winkel open gaat om 5 uur…
Door het heen en weer lopen van vertrekhal 3 naar 1 voor het brood en terug voor beveiliging, etc. hadden we een kleine 3 kwartier over om ergens te ontbijten. Ook gelukt met smoothie, fruit en croissantjes.
Op naar de gate, binnen een paar minuten mogen we boarden en iets voor 7 uur gaan we de lucht in. Kleine teleurstelling (van heel veel mensen) we hebben geen schermpje voor muziek, spelletjes, films…
We hebben een prachtige zonsopgang kunnen bewonderen. Het gouden uurtje hield maar aan.

En dan ben je in Gambia. Heerlijk die warmte om je heen.
Het vliegveld wordt gerenoveerd en we lopen tussen loshangende (stroom)kabels door voor de paspoortcontrole.
Tui wacht ons op en we mogen met een bus mee die langs verschillende hotels gaat.
Wel even totaal iets anders dan Zuid Afrika.
Door het Sahara zand waar we ook door heen vlogen boven Senegal, is alles bedekt met een bruine laag. We zien heel veel oude auto’s langs de weg.
Zijn ze aan het bouwen of is dit allemaal vervallen, armoedig zien de huizen er uit. We rijden over de geasfalteerde hoofdweg, de rest zijn zand wegen.

Zoals Edgar het zegt: vanuit de bus is het prima te doen.
Bij de kust merk je het verschil dat ze op de toerist gaan inspelen, luxere hotels, meer echte winkeltjes. Bij de brug voor ons hotel zie ik al een bonte ijsvogel en verschillende soorten reigers. De lucht zit vol roofvogels, veel gieren.
We krijgen 2 kamers aan de rand van het resort met zicht op groen. We horen van alles en zien een buulbuul, gele vogels, bonte kievit, helemaal blij.
Eerst even omkleden. De zwembroek gaat gelijk bij de jongens aan en wij laten onze blanke benen ook zien
Geld wisselen kan net naast het resort. Blij dat ik euro’s bij mij heb want geld pinnen lukt niet. Kom over een uur of morgen maar terug wie weet doet ie het dan wel. Zo kunnen we een koelkast huren voor onze kamer. Airco hebben ze niet….

Bakotu Resort
Bakotu Resort
Ons plekje op Bakotu Resort
Aan de rand van het resort

Op naar het strand…
We worden door mannen en vrouwen aangesproken voor van alles en nog wat. 1 kaartje van een fruitkraam heb ik aangepakt, had ik gelezen dat ze goed was. Een nieuwe ervaring voor de jongens…behoorlijk wennen..

Omdat we weinig geld hebben, en alles contant betaald wordt en het morgen zondag is willen we naar een bank. Bij een restaurant, vragen we of ze een taxi voor ons kunnen regelen
Het duurt heel lang, en dan staat de ober in zijn gewone kleding bij ons en neemt ons mee naar de opstapplaats van de taxi. Haha precies voor de ingang van ons resort. Deze man gaat zelfs mee in de taxi om ons te beschermen. Bij de pinautomaat staat opnieuw een beveiliger dus ach was niet nodig…
We worden netjes bij ons hotel terug gebracht. Of de ober opnieuw gaat werken of dat zijn werkdag erop zat geen idee.

Terug bij onze kamers gaan de jongens naar het zwembad. Wij zien roodsnavelneushoornvogels (3), bonte kieviten, ik denk een groene kakelaar en een zwarte kakelaar (4),

Roodsnavelneushoornvogel
Grauwe buulbuul
Groene kakelaar

Om 18.00 uur schuiven we aan bij onze Belgische Tui gids. Leuke weetjes over hoe het hier werkt en mogelijkheden voor excursies.
Joran is ondertussen met een politieman aan de praat over zijn drone. Geen probleem in Gambia. In Senegal is het verboden, hij word zelfs in beslag genomen.

We blijven in ons resort eten. Onze hotpotkip met noedels is heeel erg pittig. Een uur later staan onze lippen nog steeds in de fik.

Zondag:
Half zes begint mijn dag het is heerlijk weer, bijna fris. We starten rustig op en zitten om 9 uur aan het ontbijt. Het gaat niet zo snel voordat we ons eten en drinken krijgen. Vruchtensap, gebakken eieren, watermeloen, gekookte eieren, brood boter en jam.

Om 11 uur worden de gieren gevoed dit willen we wel zien.
Klein detail: het voeren van de roofvogels wordt niet in het weekend gedaan.

We worden tig keer aangesproken voor van alles. Iedereen wil je gids voor iets wel zijn. Een man blijft met ons meelopen, ondertussen verteld hij ook van alles. Bij de brug zien we allerlei vogels, hamerkop, pied kingfisher, steltlopers.

De “gids” blijft met ons meelopen als we het natuurgebied in gaan. komen we “echte” gidsen tegen dan merk je dat dit niet gewaardeerd word. Onze gids verteld dat familie van de officiële gids allemaal in dezelfde t hirts lopen en zo ook gids zijn, tja..

We lopen door droge mangrove vanwege het getij. Wat een roofvogels zitten hier, ontelbaar veel,

Als een bepaalde vrucht droog is geworden, kan je de zaden eruit halen en houd je een spons over.

De kleine bijeneter laat zich mooi aan ons zien.

Bijzonder is het als we de rivier over steken dat we op een golfbaan terecht komen. Gelukkig niet helemaal groen.

Tegen de middag stelt de gids voor om door het dorp terug te wandelen zodat we daar iets kunnen drinken.
Mijn voelsprieten vinden dit geen goed plan, dan komen we nooit van hem af. We lopen het mooie pad terug en genieten van de gieren die op de voederplaats zitten, helaas zij weten niet dat het zondag is en er niet gevoerd gaat worden.

Terug bij het resort is het tijd voor een lunch, hier moet je opnieuw veel tijd voor uit trekken.
Daarna terug naar de kamer, siësta houden. Vogels spotten, in het zwembad liggen, rondje over het park waar ik de mooiste vogels tegen kom. De Senegal kingfisher, hop, hoen, bonte kraai, kakelaar.

We lopen een heel stuk langs het strand, wie is nu de attractie..

Bij Paradise beach gaan we eten. Ondertussen probeert Joran zijn drone en genieten wij van de ondergaande zon.

We lopen in het donker terug naar ons resort, dit scheelt wij vallen nu minder op, en worden minder vaak aangesproken.

Maandag:
Wij gaan maandag op Safarie naar Senegal. Met een grote truck, over de rivier en je weet nooit wanneer de Ferry vertrekt. Een wildpark waar giraffen en allerlei ander wild zitten.

We krijgen een packed breakfast mee als we om 7 uur op weg gaan naar Senegal voor de Safari.
Met een bus vol Nederlanders en Zweedse mensen gaan we naar de Ferry. Je weet nooit wanneer de Ferry komt en weer weggaat.
Wat een drukte, bussen, vrachtwagens, mensen jong en oud iedereen wil mee. Binnen een half uur komt de Ferry en wij hebben een mooi plaatsje op het bovendek. Waar de kapitein op wacht weet niemand, hij bepaald wanneer er gevaren gaat worden. Mensen kunnen dus geen vaste tijden hebben om te werken, je weet nooit hoe laat je over steekt.

Een half uurtje duurt de overtocht. Hierna gaan we in een andere bus. Hier is het nog armoediger, en veel zwerfvuil.

Bij de grens met Senegal moeten we veel geduld hebben om door de douane te komen. De vrouwen bieden fruit en noten aan.

Vanaf de grens is het 10 minuten naar het park. Om 11 uur gaan we in een grote truck door het park. Hobbel de bobbel over zandwegen. Het stof komt aardig los. Al vrij snel zien we bij een voeder plaats zebra’s, en de enige mannelijke neushoorn. ( tja steekt ie zijn vrouwtje dood met zijn hoorn) knobbelzwanen. Kruip en sluip door komen we bij een volgende voederplaats met buffels, bokken, antilopes.

Als we later de giraffes zien gaat zelfs de grote truck door het struikgewas om een betere plek te krijgen om de giraffes te zien…
Een hele groep met twee kleintjes waarvan de kleinste 2 weken oud is.

Binnen twee uur zijn we al terug op het kamp voor de pizza lunch.
In Senegal en het stuk terug naar de Ferry zien we de mooiste baobab bomen. Ze zitten nu vol met vruchten. In april begint de regentijd en komt het blad weer aan de bomen.
Bij de grens gaat het een stuk sneller, de hoeveelheid verkopende mensen is nog groter.
In de buurt van de Ferry merken we dat ie al aangekomen is. Onze gids is maatje met de Ferry kapitein en belt hem op. Hij zal op ons wachten. De boot is afgeladen vol. Man aan man staan we bij elkaar. Gelukkig duurt het maar een half uurtje.

Dinsdag:

Wat is het heerlijk rustig als we om 7.45 naar de brug lopen. nog geen mensen die ons een tour willen aanbieden, of eten willen verkopen. Voor 8 uur zitten we aan boord van een kleine boot te genieten van de nieuwe dag. Wat een vogels zien we; de grote en kleine witte reiger. Paraplureiger, kleine donkere reiger. Pied, Senegal en manchite kingfisher, aalscholvers,

We varen heel rustig door de mangrove heen. We moeten bukken om onder de brug door te kunnen. Als we terug varen is het nog vele malen drukker met vogels, onvoorstelbaar zo veel. Je weet niet waar je moet kijken, zo gaaf.

Terug bij het hotel is er nog net een plekje om te ontbijten.
Tussen bestellen en het krijgen van ons ontbijt doen we een poging om geld te pinnen. Best lastig als er meestal geen verbinding is. Uiteindelijk gelukt, wee kunnen straks ook gaan lunchen.

De heren willen na het ontbijt internetten, tijd voor mij om de foto,s te bekijken.
Hierna maken wij nog een klein rondje, we zien niet zoveel nieuwe vogels.

Woensdag:

Vandaag nemen we een packed breakfast. Het is nog erg donker als we naar onze gids lopen. Wij hebben geen zaklamp mee, geeft niets de mensen fietsen hier ook zonder licht of op een gemotoriseerde voertuig zonder licht. Het went snel.
De gids krijgt het grootste gedeelte van onze gekookte eieren, die hij weer uitdeelt aan zijn familie.

We gaan naar een natuurgebied op een uur rijden in de spits. Wat een drukte op straat nu al.
In het dorp waar de gids woont pikken we onze vogelgids op, hij weet waar de uilen zitten.
Bij de voederplaats wordt er water in de bakken gedaan en binnen no time komen uit alle hoeken de vogels te voorschijn. het is nog te donker om goede foto’s te maken.

We maken een rondje door het bos, helaas de uilen zijn niet thuis.
Langs mooie bomen, watertjes waar zelfs een krokodil in zit, we komen opnieuw bij de vogelplek uit. Het licht is nu al beter ook al schijnt de zon niet.

Op een andere plek vinden we de uilen, zien gave nightjars, vogels op de grond die je zonder gids niet zou zien.

Wat een drukte op de terug weg. Scholen gaan uit en zoveel verkeer niet normaal.
Durf geen foto’s te maken van al die mensen. Het is armoedig, oud, veel kapotte auto’s mensen die in hele kleine hutjes met golfplaten leven, schattige kinderen die naar ons zwaaien, een totaal andere wereld dan dat wij ooit gezien hebben.

Tegen de tijd dat we bij ons resort aankomen, is het tijd voor de lunch, siësta en internettijd.

Als we bij het strand willen eten blijkt het heel rustig te zijn,omdat de zon niet schijnt? of omdat het geen weekend is?. Toch is het nog heerlijk om buiten te zitten. Het voorafje is uitverkocht en ook het ijs is op. Helaas

Donderdag:

Vandaag opnieuw een tour gedaan met dezelfde gids.
Het wandelen door het bos vonden de jongens leuk.
Allemaal nieuwe vogels gezien
Bij het uitrusten op een bankje zakten we met z n allen door de steunpaaltjes. Meer schrik dan pijn. Wel hilarisch

Daarna een korte stop die iets groter uitpakte.

We stapten hier in 2 kano’s waar we een heel stuk relaxt over het water hebben gevaren, zo heerlijk wel behoorlijk warm. Terug bij de lodge werd Hans niet lekker, hij werd spierwit en kon het eten niet ruiken.
Hij mocht ergens anders gaan liggen om bij te komen. Ondertussen hebben wij gesmuld van het lekker eten. Ik heb nog nooit zulke lekkere gebakken makreel gegeten met zelfgemaakte patat en een bonenprut. Na een hele tijd aan de vrouwen gevraagd waar mijn man was. Wat een schik hadden ze, nee ze hadden hem niet ontvoerd hoor. Het middagdutje heeft Hans goed gedaan.

Eigenlijk was de tour nog niet afgelopen, we zijn rechtstreeks terug gegaan naar het hotel.
Wel even Baobab vruchten gekocht voor een sapje om zelf te maken dan is Hans morgen weer helemaal ok

Vrijdag:
De laatste ochtend genieten we van het heerlijke weer, het ontbijt. Om half 11 worden we opgehaald om richting het vliegveld te gaan. Helaas moeten de koffers open, want de scan doet het niet en ze willen toch controleren of wij geen verboden dingen mee hebben. Nog steeds houden we genoeg tijd over om onze tijd uit te zitten in een bloedhete omgeving.
We zijn nu voorbereidt dat we geen entertaining aan boord hebben. Hier zorgen we ze zelf wel voor.
Veilig komen we in Nederland terug, vol van de Afrikaanse indrukken.

Geplaatst in 2020-2 Gambia | Een reactie plaatsen

Sevilla

Met Ilse naar Sevilla geweest de eerste week van januari 2020
Geniet van de foto’s.

Sevilla
Sevilla met winterverlichting
Sevilla met winterverlichting
Sevilla met winterverlichting
Sevilla met winterverlichting
En mooie verlichting binnen bij een koffietentje
Toegang tot Catedral de Sevilla
Catedral de Sevilla
Appeltjes van oranje

Het Koninklijk Paleis van Sevilla

Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla

Real Alcázar de Sevilla

Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla
Real Alcázar de Sevilla

Het Plaza de Espana

Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana
Plaza de Espana

Parque de Maria Luisa

Plaza de América
Plaza de América
Maria Luisa Park
Maria Luisa Park
Maria Luisa Park
Maria Luisa Park
Maria Luisa Park

Metropol Parasol

Metropol Parasol
Metropol Parasol
Metropol Parasol
Metropol Parasol
Metropol Parasol
Metropol Parasol
Metropol Parasol
Geplaatst in 2020-1 Sevilla | Een reactie plaatsen

Johannesburg – Amsterdam

Mount Sheba – Johannesburg – Amsterdam

Onderweg van Mount Sheba naar Johannesburg spotten we onze eerste Secretarisvogel en mogen we de bus uit om het dier te fotograferen. Meer dan een bewijsplaatje is het niet geworden. Het is een enorme vogel, maar zo ver weg in het hoge grasland is het niet scherp te krijgen. Bij een tankstation maken we een koffiepauze waar ook allemaal wild loopt. Het is jammer dat de dieren gevoerd worden en het een hoog dierentuin gehalte heeft.

Kaapse Buffels
Struisvogel
Neushoorn

Daarna worden we gedropt in Pretoria voor de lunch. Onze gids trekt zich weinig aan van onze wensen en heeft zijn eigen ideeën over de dag invulling. Wie bedenkt het nou om 16 natuur liefhebbers in een stad neer te zetten om te lunchen? We moeten er een heel eind voor rijden terwijl we in die tijd ook buiten konden zijn. Er zit een parkje bij het restaurant, maar makkelijk vogelen kun je hier niet. We hebben al zoveel mooie lunchplekken gehad en dan valt dit erg tegen. Het is half drie als we het eten krijgen en een uur later gaan we verder. We zijn benieuwd waar de reisleider ons naar toe brengt. Hij wil ons in een botanische tuin zetten, terwijl wij naar Rievlei willen. Ik heb op internet gekeken wat we hier kunnen doen en het ziet er prachtig uit. Veel vogels en zelfs kans op wilde dieren inclusief de neushoorn. De reisleider doet alsof er niks te beleven is. Erg vreemd, want later blijkt dat hij er nog nooit is geweest en zijn vrouw heeft moeten bellen om te informeren waar hij ons naar toe moet sturen. Deze man heeft gisteren de hele dag gehad om dit uit te zoeken en nu moet hij zijn vrouw om advies vragen. De volgende reis meld ik mij wel aan als reisleider. Ik word knettergek van deze werkwijze. Ook al ben je ergens nog nooit geweest. Zorg dan dat je je goed hebt ingelezen. Om vier uur zijn we dan eindelijk bij Rietvlei waar we naar een vogelhut gebracht worden. Zodra we het park in rijden zien we al wilde dieren. Er lopen veel struisvogels en zebra’s rond. De vogelhut blijkt veel te klein voor de hele groep.

Rietvlei – vogelhut

Er is nog een hut in het park en we worden opgesplitst. Wij gaan met de bus naar de andere hut. We zien een aantal nieuwe vogelsoorten op de weg zitten waar we ook voor stoppen.

Waterdikkop
Langstertflap

Vanuit de hut is weinig te zien. Het is er bloedheet en veel tegenlicht. Op de parkeerplaats zien we nog wel een nieuw soort. Even later gaan we omwisselen. Met de bus gaan we terug naar de eerste hut en dat is één groot feest. We zien een jakhals lopen. Het avondlicht is prachtig en zet alle zebra’s in het zonnetje. Voor het eerst zien we een roodhartenbeest en bij de hut een Europese bijeneten.

Hartenbeest – Rietvlei

Dat we daarna weer terug moeten met de bus naar de andere hut om de groep op te halen is geen ramp. Er is onderweg zoveel te zien. We zien nu zelfs 3 jakhalzen en één staat heel dicht bij de bus. Dan roept onze reisleider dat er een neushoorn te zien is. Het dier staat redelijk dichtbij en voor het eerst deze vakantie kunnen we het dier goed zien. De neushoorn is hoorn loos zodat het niet afgeschoten wordt door stropers. Verderop staat nog een neushoorn moeder met jong. Wat een fantastische afsluiter van onze reis is dit. Met de groep rijden we nog een klein stukje verder door het park waar we een Elandantilope zien. De grootste soort antilope dat er bestaat en wij nog niet eerder gezien hadden. Dat we zoveel wild zouden spotten in een park dat grens aan Pretoria had ik niet gedacht. Op de achtergrond zie je de stad zelfs liggen. Wat ben ik ontzettend blij dat wij de reisleider hebben kunnen overtuigen om ons hier naar toe te brengen.

Neushoorn in het mooie zonlicht – Rietvlei – Pretoria
Elandantilope – Rietvlei – Pretoria

Het prachtige weer slaat om en het wordt enorm mistig door de regen en het waait heel hard. Als het vliegtuig maar geen vertraging krijgt door slecht weer. Om zeven uur staan we op het vliegveld en leveren onze bagage in. Bij Piece A Pizza gaan we avond eten. De pizza’s zijn heerlijk, maar we zijn nu al te moe om te eten. Nu het nog kan gaan we even naar buiten voor frisse lucht om daarna door de douane te gaan. Het is heel rustig op het vliegveld en we zijn overal zo doorheen. We lopen naar de gate en zoeken een plekje op waar we kunnen liggen. Het lukt mij zelfs om even te slapen. Het wachten duurt lang. Ik wil gewoon in het vliegtuig zitten en slapen. Om twaalf uur verlaten we Johannesburg. Ik val gelijk in slaap en krijg er niks van mee dat er eten geserveerd wordt. Het grootste gedeelte van de vlucht breng ik slapend door. Om acht uur wordt ik wakker en hebben we nog maar 2 uur te gaan. Om half tien komen we aan op Schiphol. Dat is veel te vroeg en de gate is daardoor nog niet beschikbaar. Uiteindelijk moeten we bjina een uur in het vliegtuig wachten voordat we naar een gate kunnen. We zijn weer veilig aangekomen in Nederland. We nemen afscheid van de groep wat een gemend gevoel is. Een aantal mensen ga ik zeker missen, maar alle strijd en onrust in de groep ga ik zeker niet missen. Zoals altijd gaan we eerst door naar de AH to go voor een Nederlands broodje. Met de trein gaan we naar huis en de reis is nu echt voorbij.  Wat hebben wij intens genoten van alle vogels die wij gezien hebben. Dat compenseert weer met het weinige (grote) wild dat we gezien hebben.

Geplaatst in 2019-5 Zuid Afrika, 2019-5-i Johannesburg - Amsterdam | Een reactie plaatsen