Bijzonder om een kerkdienst op Curacao mee te maken. Heb je dorst kun je gewoon even drinken ophalen. Alle ramen staan tegen elkaar open, zo waait het nog een beetje door.
Na de kerkdienst bij het gezin van Erna koffie gedronken en gegeten. Tijd om lekker uit te rusten van alle dingen die we al gedaan en gezien hebben. De rest van de dag op ons resort doorgebracht. We hebben heel veel mooie dieren gezien.
Tijdens een rondwandeling over het resort zagen we veel verschillende soorten vetplanten, cactussen en palmbomen.
Vandaag gaan wij de mooie stranden opzoeken. Onderweg komen we door straatjes met oude kleine huisjes.
Contrasten zijn hier groot ook binnen de armoedige wijken. De bevolking doen aan siësta, dit is een plek waar dat kan. Tevens worden hier lokale spullen te koop aan geboden.
Bij St. Willibrordus liggen de zoutpannen. Aan de zeezijde werd via een inlaat zeewater in de pannen geleid. Elke pan werd met, nu verwaarloosde, dammetjes afgezet. De zon verdampte het water, nieuw zeewater werd ingelaten, totdat op de bodem een flinke zoutlaag achterbleef. In februari, na de regentijd, werd er geoogst. Hier zijn veel flamingo’s te zien en andere mooie vogels.
We komen uit op een bounty strand Daaibooi, wauw we kijken onze ogen zo mooi.
We komen langs een paar mooie kunuku huisjes. De witte is een oud exemplaar en de gehele omgeving is armoedig. De gele is een nieuw knoekhuis, niet meer van leem maar van stenen opgebouwd. Alles straalt een luxe uit.
Als we richting Santa Martha Baai gaan, gaat de weg omhoog zodat we een schitterend uitzicht krijgen richting het Christoffelpark.
Omdat we er geen genoeg van krijgen zoeken we nog een strand op, het Santa Cruz strand.
In de ochtend kun je goed snorkelen zonder als een kreeft uit het water te komen. Zon, water en zand is niet goed voor onze blanke huid. We willen natuurlijk de mooiste plek en gaan naar de directeurenbaai. Het is niet echt een directeurenweg er naar toe, zeker niet hoe wij gaan via hobbels en gaten. Maar ben je op de bestemming dan heb en zie je ook wel wat. Helaas kunnen wij al die mooie vissen niet op foto zetten. Snorkelen is echt gaaf.
We maken een rondrit met de auto door het Christoffelpark. Wandelen met 30 graden valt toch wel tegen. Op deze manier kun je wel een groter gebied bekijken en dat is ook genieten. Bij park denk je aan groen. Dat is bij het Christoffelpark niet helemaal zo. We hebben veel bijzondere bomen gezien waaronder de wacaja boom, cactussen die zo groot zijn als struiken. bloeiende aloë vera planten. In de verte zagen we flamingo’s
En omdat het zo mooi is gaan we nog langs de kust om van de mooie baaien te genieten
Bij Westpunt zien we de vissers hun vangst schoonmaken.
Naar het zuiden komen we langs Groote Knip, kijk en bewonder
De ouders van een klasgenoot van Ilse hebben een resort bij Playa Lagun. Regelmatig komen daar grote zeeschildpadden. Wij gaan een kijkje bij het resort nemen en ja hoor we zien een grote zeeschildpad. Helaas wil hij of zij niet graag op de foto en verstopt zich regelmatig onder water of achter takken van struiken.