Ons Bakbeest

dag 25 zaterdag 19 juli

Joran neemt voor vandaag de schrijvende laptop over.

Op naar Dalsnibba, langs de kronkelende, onverharde weg zonder vangreel rustig naar boven. Bij het uitzicht punt kijken hoe mooi de fjord en Geiranger is. Nu weer verder langs de kronkel wegen, soms even wat bussen laten passeren. (dat vinden ilse en mama niet zo fijn/plesant)  Maar we zijn dan eidelijk op Dalsnibba en hebben helder uitzicht op Geiranger.

Van Dalsnibba naar sneeuwweg 258, ook daar weer wat kronkels maar wel minder. Toen zag mama een hangbrug, ilse vind dat wel leuk. stoppen! en de hangbrug op, eerst gingen  Joran en Ilse daarna mama, heel voorzichtig. dat is knap! met hoogte frees, nu weer terug naar Geiranger.

Eenmaal in Geiranger naar het grootste hotel, om daar om 19:00 te eten. Er waren maar weinig mensen om te eten. Maar voor dat het tijd is gaan Edgar en papa vissen. Mama, Ilse en Joran gaan winkels bekijken, dan is tijd om te eten. Op naar het hotel/restaurant, even rond kijken wat ze hebben, en onze plaats zoeken, nu lekker eten. Het warme eten is hier eerder koud dan warm. De toetjes waren wel lekker, de Chinesen die bij ons zaten weten niet hoe ze toetjes (puddig) moeten eten, ze doen er sladressing over. Klaar met eten naar de 7de verdieping voor de koffie, wat de 2e hoort te zijn

Terug op de camping, de buren van ons maakte zich al een beetje zorgen dat we lang weg bleven. Papa en mama moeten wel even bijpraten hoe de dag was. Edgar en Joran gaan ondertussen vissen tot 23.00.

dag 26 zondag 20 juli

Eerst hebben we lekker uitgeslapen en daarna de kerkdienst geluisterd. Helaas doet het internet het hier niet zo super en hebben we maar een klein stukje kunnen luisteren. Onze medelanders gaan ervan door. Op deze camping zie je de “buitenlanders” niet tussen de Nederlanders 😉

En daar kwam een cruiseschip over de fjord binnenvaren. Wat een golven maakt dat schip zeg. Gelukkig zitten we nu niet in een motorbootje op de fjord. Het viel nog mee met de grote van het schip maar 8 verdiepingen. Edgar en Joran hebben de hele tijd gevist, ze vermaken zich prima (en met hun visvriendjes)

Na het middageten gingen we, zonder Anita de fjord op in een motorbootje. Langs alle watervallen en nog een beetje vissen. We hadden heerlijk weer op het water terwijl er op de camping schaduw was. Natuurlijk komen er allemaal sightseeing boten, cruiseschepen, veerboten en van alles aan die zeer grote golven maken wat Ilse en Edgar niet zo prettig vonden. En toen opeens zagen we zomaar bruinvissen/dolfijnen voorbij zwemmen. We hebben ze op ongeveer 15 meter afstand gezien 😀

Het bootje varen was geslaagd. Toen hebben we besloten toch maar een stukje verder te rijden richting de Briksdalbreen, want nu hebben we nog mooi weer en je weet niet hoe het morgenvroeg is. Meestal hangen hier ‘s morgens de wolken tussen de bergen zodat je weinig ziet. Bij Loen hebben we nog een cruiseschip gezien, deze had wel 14 verdiepingen :O We zijn op camping Grytta geweest in Gytri, vlak bij de Briksdalbreen. Vanaf de camping hadden we een mooie zonsondergang en een mooi uitzicht op een gletcher. De Melkevollbreen.

dag 27 maandag 21 juli

Aan het eind van de ochtend trok de nevel weg, tijd om de gletcher te bezoeken. Omdat het een hele klim naar boven is en Edgar licht benauwd was, zijn we met een karretje naar boven gegaan. Het laatste stuk over keien, heuveltjes moesten we zelf doen. Toen we boven bij de gletcher kwamen trok de hemel helemaal open en was het zelfs warm.  We hadden gehoopt onder de gletcher te kunnen lopen, dit viel een beetje tegen. De gletcher was dit jaar een heel stuk korter. Het laatste stuk van de gletcher was afgebrokkeld, ingestord. De bekende blauwe spleten waren niet van dichtbij te zien. Toch blijft het indrukwekkend. Lopend zijn we terug gegaan, dit was zeer goed te doen.

Het weer is zo mooi en helder dat we graag nog een stuk van de Jotunheimvegen willen rijden. Op weg 15 hebben we een pauze gehouden in Pollfoss. Een Nederlands echtpaar heeft hier sinds een halfjaar een hotel. Als de weg word afgesloten ivm sneeuwval, lawinegevaar kun je hier prima overnachten. De sneeuw ligt hier in de winter tot zo’n 4 a 5 meter hoog.
In Lom gestopt bij de staafkerk. Anita heeft hier de oudste bergschuur gevonden. Deze behoorde vroeger toe aan de priester van Lom. De huidige eigenaresse van de bergschuur vertelde dat afgelopen winter het niet zo koud was geweest, maar een paar dagen met min 30 graden. Lom is echt een vakantieplaats waar weinig regen valt en hier zijn de meeste huizen zwart.

En dan weg 55 de Jotumheimvegen! Wauw, met het mooiste weer dat je je kunt voorstellen. Het is niet in woorden uit te drukken wat je dan ziet. Bergen met nog heel veel sneeuw, overal stroompjes water, allerlei kleuren mossen, grassen etc. Hopelijk laten de foto’s een klein beetje zien wat we bedoelen.
Midden op het hoogste gedeelte stond het bekende monument: De vierkante steen waar Anita nog net rechtop in kan staan. Wij wilden hier wild kamperen. Uiteindelijk bleven we met 6 campers en 2 tenten overnachten