Ook al is het plekje mooi, je moet het ook weer verlaten. Weg 13 verder naar het zuiden afgereden. Langs de bekende Latafossen naar de E 134 waar we gestopt zijn bij de Langfossen. Ook deze waterval gaat onder de weg door.
In Etne onze lunch gekocht en aan de Etnefjorden gegeten, heerlijk in het zonnetje, terwijl de jongens aan het vissen zijn.
Yes Edgar heeft hier zijn makreel gevangen van 26 cm, later Hans eentje van 33 cm. Edgars dag kon niet meer stuk!!
Voor Haugesund de E39 genomen richting Stavanger. Hier in de omgeving zie je de kale rotsen. Maar ook waterpartijen met allerlei grassen, moeders vind dit helemaal geweldig. Aangekomen in Egersund en overnacht, na een hele mooie zons ondergang. Vanaf Egersund kun je met een boot naar Denemarken, helaas staat de tijd ons niet aan, half 1 ‘s nachts.
Vandaag moeten we Kristiansand halen om te kijken wanneer we met de boot naar Denemarken kunnen. Ja, helaas komt het al steeds dichter bij dat we naar huis moeten. Snik,snik
vanaf Egersund over de Nordsjovegen naar Flekkefjord. Hans wilde nog een pitoresk vissersplaatsje bezoeken, Nesvag. De Lofoten in het klein. Ilse en Anita vonden het plaatsje wel leuk, maar de weg (nou ja weggetje) er naar toe was iets minder. We dachten dat we de smalste weggetjes al hadden gehad, nee dus, wat is 12 km dan weer lang. En het word maar smaller en er komt nog een tegeligger aan, later is het asfalt weg en veranderd in gravel, en krijgen we ook nog haarspeldbochten die wij met ons bakbeest niet in 1 keer kunnen maken. VERSCHRIKKELIJK!!!
In Kristiansand is het gelukt om een boot te reserveren voor maandag middag 16.30, we hebben nog 2 hele dagen de tijd om te genieten van dit bloed hete weer, 30 graden zegt de thermometer! Elk stukje rots/strand of wat dan ook is helemaal bezet. 1 strand leek wel een beetje op zo’n puzzel van Jan van Haasteren.
Wij hebben het niet zo met die grote steden, vandaar dat we langs de kust verder zijn gereden op zoek naar een camping. Het lijkt wel of alle Noren hier zijn beland, wat zijn de campings hier vol zeg. Je kunt de camping niet meer zien tussen al die campers en caravans. En vooral die campings aan het water is het echt zoeken naar een vierkante cm die jij dan in beslag mag nemen. Na de zoveelste poging voor een iets rustige camping, moeten we de eerstvolgende camping gewoon nemen.
We komen op een camping waar echt alleen Noren zitten, de eigenaresse kan geen woord anders dan Noors. We voelen ons indringers tussen al die Noren, we worden bekeken alsof we van Mars komen. Dus hier blijven we dan ook maar zo kort mogelijk. Gauw weer weg want dit is niet echt een leuk plekje.
Voordat iedereen wakker is willen we weg zijn van deze camping, op zoek naar zondagsrust. Bij Arendal weg 42 richting Evje genomen. We hebben een heel mooi, rustig plekje op een parkeerplaats aan de rivier gevonden. We hadden het rijk bijna voor ons alleen. Met picknicktafel en toilet. Nou wat wil je nog meer?! De mensen zijn zich hier al aan het wassen in het water. Dat leek ons ook wel wat en hebben gauw onze, (helaas Edith geen wollen) badkleding aangetrokken. Allemaal zijn we tot onze knieen in het water geweest. Ja zelf Anita met haar watervrees 😉 Edgar en Joran hebben zich vermaakt in het water en zijn zelfs kopje onder geweest. Hans was begonnen met vissen en ving maar niets totdat Joran het water in ging en had binnen een paar seconden 2 forellen gevangen. Ilse heeft frambozen en zure bosbessen gevonden. Ilse plukt overal de frambozen weg. Ze zijn ook zo lekker. Dus wie nog naar Noorwegen gaat, de frambozen zijn op. Ze zitten al in mijn maag. Zo in en om het water is het goed te doen met de warmte van rond de 30 graden.
Aan het eind van de middag naar Evje gereden om daar een camping te zoeken. We hebben een camping gevonden die wel Nederlandersvriendelijk is. De jongen achter de receptie kan zelfs Nederlands, want zijn moeder is Nederlandse. Op de camping zitten we ook aan het water en bij de trampoline dus kunnen de jongens hun energie kwijt. Voor ons liggen nog kano’s. Dat lijkt Hans, Joran en Ilse wel wat. Totdat we mensen spraken. Er is zulke erge stroming en die zijn binnen een half uur weer terug gekomen. Dus dat word niet kanoen.
l is het plekje mooi, je moet het ook weer verlaten. Weg 13 verder naar het zuiden afgereden. Langs de bekende Latafossen naar de E 134 waar we gestopt zijn bij de Langfossen. Ook deze waterval gaat onder de weg door.
later Hans eentje van 33 cm. Edgars dag kon niet meer stuk!!
Aangekomen in Egersund en overnacht, na een hele mooie zons ondergang. Vanaf Egersund kun je met een boot naar Denemarken, helaas staat de tijd ons niet aan, half 1 ‘s nachts.
