Ons Bakbeest

Donderdag 22 juli

We gaan vandaag niet meer wandelen!. In  Umhausen is nog een hele grote waterval die we willen bezoeken. Denk je aan te komen op de parkeerplaats en gelijk de waterval te zien, moeten we nog 50 minuten er naar toe wandelen. Wandelen, dat wilden we toch niet meer! Met tegenzin lopen we (vooral Ilse) naar de waterval toe. En om het maar zo kort mogelijk te doen lijken gaan we maar snelwandelen. Ilse’s streven is om met 10 minuten bij de waterval te zijn.  Het lijkt wel of Ilse een wedstrijd aan het rennen is de berg op, binnen 25 minuten staan we bij de waterval. Ilse’s motto: ik kan wel langzaam lopen maar spierpijn heb ik toch al. Als ik rennend de berg op ga voel ik het, het minst. Geeft wel een cool gevoel hoor als je op je sandaaltjes al die wandelaars met bergschoenen in haalt.

Na deze wedstrijd van Ilse zijn we wel toe aan iets verkoelends als pootje baden in een meer. Bij Oetz moet een heel mooi meer zijn. Alleen de weg ernaar toe word wel heel erg smal. We besluiten op een stuk waar we nog net kunnen keren met ons bakbeest terug te gaan. Na een vermoeiende wandeling kunnen we het niet aan om vol spanning in de camper te zitten.

    We verlaten het Oetzdal en gaan naar de Silvretta Hochalpenstrasse. Dit is ook een geweldig dal, waar we ooit nog meer tijd willen doorbrengen. In Galtür is een kleine camping aan de Zeinissee. Je kunt vanaf hier veel wandelingen maken. Dit bewaren we voor een volgende keer. ‘s Avonds begint het helemaal dicht te trekken en ‘s nachts gaat het toch regenen.

Vrijdag 23 juli

We worden wakker dat we de bergtoppen niet meer kunnen zien. We gaan de weg over de Silvretta hochalpenstrasse wel rijden, helaas kunnen we weinig zien. Wat we wel kunnen zien is er mooi. Het begint te regenen. In Dornbirn gaan we naar de Messe toe om nog één keer naar een grote Interspar te gaan voor wat boodschappen. Het hoost. Als we in Duitsland op de snelweg rijden, kunnen we soms niet harder dan 70 km per uur vanwege de hevige regenval. Gelukkig zitten wij hoog zodat je geen last hebt van opspattend water. Ook de alkoof werkt als een paraplu zodat we nog enigzins wat kunnen zien. Iets boven Würzburg vinden we het mooi geweest en gaan op de camperplaats voor een camping staan.

Zaterdag 24 juli

‘s Nachts worden we wakker door de harde regen. Ilse is bijna bang dat de camper weg zal spoelen.  Als we uit onze camper stappen, soppen we door het gras. We hebben een privé meertje voor onze camper gekregen. Vandaag blijft het gelukkig droog en kunnen we genieten van het mooie landschap om ons heen. Om 5 uur s’middags komen we weer veilig thuis.

Nog een paar Wist je dat….

• Wij nu de koelte boven op de bergen opzoeken
• Als Anita moe is, je haar alles wijs kunt maken, je kunt haar zelfs naar de kindertoiletten sturen
• Anita net een koffiezetapparaat is,  je giet er koffie in, een paar minuten later begint ze te pruttelen
• Ilse kan springen als een kikker, zeker als ze oog in oog met een kikker staat
• We hier echt tijdloos leven,  hierdoor op de meest rare tijden eten. Denken dat het al laat in de avond is, moet het nog avond worden.
• Wij in Galtür de sneeuw uit de lucht kijken, nadat de buurman vertelde dat precies een jaar geleden het overdag 35 graden was  en dat er ‘s nachts sneeuw viel .